|
|
|
|
| In Memoriam | ||
|
Georges Van Ceulebroeck |
|
Monsieur
Georges VAN CEULEBROECK. Agé de
92 ans, il nous a quittés sur la pointe des pieds, sans faire de bruit,
tout comme il s’était progressivement retiré, en 1996, de la
cynophilie active et officielle, en fonction de ses possibilités
physiques. Cela ne l’empêcha toutefois pas de rester intéressé par
l’évolution du sport canin, dans lequel il s’était dévoué durant
les quarante dernières années du siècle précédent. Ardent élève
d’une autre grande figure de ce temps, feu Félix VERBANCK, il devint juge
en 1962, et officia tour à tour pour les Bergers belges, les Bouviers des
Flandres et les Schipperkes. Nombreux sont ceux qui se plaisaient à
soumettre leurs chiens à son appréciation, non seulement pour la sagesse
de ses jugements, mais encore pour les conseils judicieux qu’il savait
donner avec tact et humour. Membre de
la SOCIETE ROYALE SAINT-HUBERT depuis 1963, il entra en 1969 au Conseil
d’administration. Ne cherchant nullement les honneurs, il accepta de bonne
grâce en 1983 la charge de Vice-Président, et fut ensuite élu Président
du CONSEIL CYNOLOGIQUE de l’U.R.C.S.H., dont il faisait partie depuis
1976. C’est
dans l’exercice de ces deux tâches qu’il put donner le meilleur de
lui-même, tout comme dans ses fonctions de juge, tant il était passionné
du chien, bien-sûr, mais surtout personne ne pouvait mieux que lui
comprendre les subtilités de cette passion et de ses retombées sur les
relations humaines et sportives. D’une droiture redoutable, il était en
effet profondément attaché au triomphe de la vérité et de l’équité.
Grâce à une saine maîtrise de la sensibilité qui l’habitait, il sut
accomplir ces délicates fonctions avec succès et abnégation. C’est
ainsi que, en tant que Président du Comité de concertation qui fut créé
pour réunir les deux clubs de race des Bergers Belges, il réussit à force
de patience et d’abnégation à convaincre les antagonistes d’alors à
renoncer à leurs velléités et à unir leurs forces dans une seule
association. Tous ceux
qui l’ont bien connu conservent de lui le souvenir d’un grand cynophile,
profondément attaché aux valeurs traditionnelles de la St-Hubert et à
l’entente entre ses différentes composantes. A sa fidèle
compagne, nous réitérons l’expression de nos plus sincères condoléances.
Puisse son souvenir l’aider à surmonter cette pénible séparation et
encore longtemps inspirer les dirigeants de la cynophilie belge et
internationale.
J.-P. Coppens
d’Eeckenbrugge. |
|
Met
droefheid vernamen we onlangs het overlijden van De
heer Georges VAN CEULEBROECK Hij
was 92 jaar oud. In stilte heeft hij ons verlaten. In 1996 reeds,
afhankelijk van zijn lichamelijke conditie, had hij zich geleidelijk uit
de actieve en officiële kynologie teruggetrokken. Dit heeft hem echter
nooit belet om zich verder te interesseren voor de evolutie van de
hondensport, waarvoor hij zich de laatste veertig jaren van de vorige
eeuw ten dienste had gesteld. Zijn
leermeester was een andere grote figuur uit die tijd, wijlen de heer
Felix VERBANCK. Georges
Van Ceulebroeck werd in 1962 tot keurmeester benoemd. Hij keurde
Belgische Herders, Vlaamse Koehonden en Schipperkes. Talrijk waren de
exposanten die hun honden heel graag door hem lieten beoordelen, niet
alleen om reden van zijn deskundige keuringen, maar meer nog voor
de doordachte raadgevingen die hij met zoveel takt en humor kon
geven. Hij
was vanaf 1963 lid van de KONINKLIJKE MAATSCHAPPIJ SINT-HUBERTUS en in
1969 werd hij opgenomen in de Raad van Bestuur. Aan eerbetoon hechtte
hij geen waarde, maar toch aanvaardde hij graag om in 1983 de functie op
zich te nemen van Ondervoorzitter van de Maatschappij. Daarna werd hij
verkozen tot Voorzitter van de KYNOLOGISCHE RAAD van de KKUSH, waarvan
hij reeds deel uitmaakte sedert 1976. Het
is in de uitoefening van deze twee functies dat hij het beste van
zichzelf kon geven, maar evenzeer ook in de uitoefening van zijn taken
als keurmeester. Hij bezat immers niet alleen een grote liefde voor de
hond, maar ook niemand beter dan hijzelf begreep de diepste uitingen van
deze liefde of passie, met alle invloeden die dit kon hebben op de
relaties tussen de mensen en de beoefening van de hondensport. Zijn
rechtlijnigheid werd gevreesd, want zijn rechtvaardigheidsgevoel en
eerlijkheid waren onaantastbaar. Hij was een gevoelige man, maar door
zijn immer beheerst optreden slaagde hij er in om door zijn
onzelfzuchtige houding veel delicate taken met succes tot een goed einde
te brengen. Zo
kon hij, als Voorzitter van het overlegcomité dat werd aangesteld om de
twee bestaande rasclubs voor Belgische Herdershonden te herenigen, de
antagonisten van toen overtuigen om een einde te stellen aan hun
aarzelende houding en om hun krachten te bundelen in één enkele
rasvereniging. Dit bereikte hij met veel geduld en door zichzelf weg te
cijferen. Al
degenen die hem goed gekend hebben bewaren aan hem de herinnering van
een groot kynoloog, diep gehecht aan de traditionele waarden van
Sint-Hubertus en aan de goede verstandhouding tussen de verschillende
geledingen van deze organisatie. Aan
zijn trouwe levensgezellin betuigen wij nogmaals onze oprechte
deelneming in haar rouw. Moge zijn gedachtenis haar helpen om dit
pijnlijk afscheid te boven te komen. We hopen ook dat hij nog een bron
van inspiratie moge zijn voor al diegenen die aan het roer staan van de
Belgische en internationale kynologie.
J.-P.
Coppens d’Eeckenbrugge.
|
|
Ter
nagedachtenis van de heer
Georges Van Ceulebroeck De heer Georges Van Ceulebroeck is zachtjes heengegaan op 19 april 2005. Hij was 92 jaar oud. We hadden het grote voorrecht van hem goed gekend te hebben en hem dikwijls te hebben kunnen ontmoeten, op tentoonstellingen en vergaderingen. De beste herinneringen aan hem zijn evenwel de bezoeken die we aan elkaar brachten, in Oostduinkerke bij hem thuis of bij ons thuis in Brugge.
Om hem toch wat beter te typeren voor diegenen die nooit met hem zijn omgegaan, heeft op onze vraag Baron J.-P. Coppens d’Eeckenbrugge, een vriend van hem en collega-medebestuurslid van Sint-Hubertus, een ‘in memoriam’ willen schrijven om hier te publiceren. In dit in memoriam kunnen we iets meer vernemen over zijn diepere persoonlijkheid en vooral zijn eersterangsrol in De Belgische kynologie. Wijzelf zullen Georges Van Ceulebroeck nooit vergeten. Zijn heengaan is een groot verlies voor de kynologie. Voor de vriendschap die hij ons persoonlijk betoonde zijn we dankbaar. Hij was een groot kynoloog, fokker van Mechelaars, keurmeester (schoonheid en werkproeven), verdediger en promotor van onze Belgische rassen en leidende persoonlijkheid in de Belgische hondenliefhebberij. Hij heeft onze Sint-Hubertus onschatbare diensten bewezen. Altijd kon men een beroep doen op zijn kennis en ervaring en de jongeren moedigde hij aan. Wat onszelf betreft, in een geschreven opdracht in zijn boek “L’Historique du Berger Belge” dat hij ons in 1983 heeft geschonken, heeft hij ooit de hoop uitgesproken dat wij ‘onze nationale herder’ altijd zouden blijven ‘hooghouden’ en dit ras zouden blijven verdedigen. Deze ‘missie’ zijn we altijd indachtig geweest en hebben we altijd getracht om naar best vermogen te vervullen. We zijn ook niet van plan om de persoon die ons deze opdracht heeft gegeven ooit te ontgoochelen. Deze geestelijke nalatenschap blijven we in ere houden. Georges Van Ceulebroeck was een hoffelijk, maar bovenal een eerlijk en integer man. Dit is het beeld van hem dat we altijd zullen blijven bewaren. Robert en Agnes Pollet
|
|
Monsieur
Georges Van Ceulebroeck s’est éteint doucement, le 19 avril 2005, à
l’âge de 92 ans. Nous
avons eu le grand privilège de l’avoir bien connu et d’avoir pu le
rencontrer fréquemment, au cours des expositions et des réunions. Les
meilleurs souvenirs resteront toutefois nos visites mutuelles, chez lui
à Oostduinkerke et chez nous à Bruges. Nous
publions ici une très récente photo prise lors d’une rencontre chez
M. J. Vanlerberghe, secrétaire général de l’Assemblée des Délégués,
où nous étions avec MM. J. Misselyn et Georges Van Ceulebroeck. A
notre grand étonnement, la plupart des cynophiles ou amateurs de chiens
des générations plus jeunes, ont à peine ou même pas du tout connu
Georges Van Ceulebroeck, ce qui, toutefois, est très compréhensible,
puisqu’il a en effet survécu presque tous ses amis qui appartenaient
à sa propre génération. Pour
un peu mieux le faire connaître à tous ceux qui n’ont pas eu le
plaisir de l’approcher, un de ses amis et de ses collègues dirigeants
de la Saint-Hubert, le Baron J.-P. Coppens d’Eeckenbrugge, a
bien voulu, à notre demande, écrire une courte nécrologie que nous
reproduisons ici et qui nous révèle un peu le fond de sa personnalité
et surtout son rôle de premier plan dans la cynophilie belge. Georges
Van Ceulebroeck restera pour nous inoublié. Sa disparition est une
grande perte pour la cynologie. Nous en sommes reconnaissants qu’il
nous a honoré de son amitié. Il était un grand cynologue, en tant
qu’éleveur de Malinois, de juge (beauté et travail), de grand défendeur
et promoteur de nos races belges et de dirigeant de la cynophilie belge.
Il a rendu des services inestimables à notre Saint-Hubert. Il faisait
toujours part de ses connaissances et de son expérience et il
encourageait les jeunes. En ce qui nous concerne, il nous a donné en
1983 un exemplaire dédicacé de son livre « L’Historique du
Berger Belge », exprimant le souhait que nous allions toujours
‘mettre en honneur notre berger nationale’ et continuer à le défendre.
Nous avons toujours essayé de nous acquitter de cette mission. Nous
nous en souviendrons toujours et nous n’avons nullement l’intention
de jamais désillusionner celui qui nous a confié cet héritage
spirituel. Georges
Van Ceulebroeck était un homme courtois, mais avant tout un homme droit
et intègre. C’est l’image que nous garderons toujours de lui. |