|
|
|
|
|
De Belgische Mastiff |
|
|
|
|
|
De Belgische Mastiff |
|
|
|||||
|
 Prince
Het
eerste concours We
schrijven zondag 30 juni 1895. Op die dag vond, in Merchtem, de eerste
wedstrijd plaats voor honden- spannen, in het kader van de grote
pluimveetentoonstelling. Het hondenconcours was bedoeld om de
arbeidsomstandigheden van de trekhond te verbeteren. De juryleden,
professor Ad. Reul (1849-1907) van de Veeartsenijschool van
Kuregem-Brussel, en Louis Van der Snickt (1837-1911), vroegere directeur
van de dierentuinen van Gent en van Dusseldorf en hoofdredacteur van het
tijdschrift voor fokkers “Chasse et Pêche”, kregen het verzoek om
een klein rapport op te stellen over de huidige staat van de
hondenspannen. Dit rapport, met een tabel van de afmetingen, werd op 14
juli 1895 in voornoemd tijdschrift gepubliceerd.
Professor
Ad. Reul bepaalt de standaard Vanaf
die datum wordt een campagne opgezet om het lot van de trekhond in België
te verbeteren. Dit idee vindt langzaam maar zeker ingang. In 1899
schrijft Ad. Reul, docent zoötechnie, een reeks artikels in “Chasse
et Pêche” waarin hij de typische bouw van de ideale trekhond
analyseert. “De basishond, schrijft hij, moet opgebouwd worden op het
model van het snelle koudbloed trekpaard, een variëteit van het
koudbloed trekpaard waarvan hij een kleinere versie is, die aan minder
zware vereisten is aangepast. Een goede trekhond moet een bouw hebben
die in verhouding staat tot het werk dat hij moet doen”. Dit
onbetwistbare principe leidde de professor bij de opstelling van de
standaard. Het was ook professor Ad. Reul die, in 1892, de eerste
standaard bepaalde voor onze Belgische herdershond. De
Belgische Mastiff is een zeer krachtige hond met een atletische bouw en
een indrukwekkend spierstelsel. Hij heeft een schofthoogte van 67 tot 80
cm. Hij is kortharig en zijn haren voelen vrij ruw aan. Zijn voorhoofd
is breed en hij heeft een goed ontwikkelde schedel. De oren zijn vrij
groot en hangen zijdelings af. Om sneller vooruit te komen, is zijn
kruis iets hoger dan de ruglijn.
In de standaard wordt het temperament beschreven als “nerveus-sanguinisch, niet te driftig”. Albert Houtart, Secretaris-generaal en keurmeester van de Nationale Federatie, beschrijft in zijn rapport dat hij voorlegde op het Eerste Internationale Congres voor Teelt en Voeding (Brussel, 22-25 september 1910), de hond als volgt : “De mastiff moet op de eerste plaats een indrukwekkende hond zijn, met een ietwat streng uitzicht, maar niet kwaadaardig. Hij heeft een zacht, maar ernstig karakter : hij is een onverbiddelijke waakhond, maar blijft kalm, waardig zou ik zeggen. Zijn gang mag niet zwaar zijn, hij moet trouwens een lichte loop hebben, waarin zijn nerveuze temperament voldoende tot uiting komt om de inspanningen die hij zal moeten leveren, aan te kunnen”.
De
oprichting van de club Op
initiatief van graaf de T’Serclaes de Wommersom, advocaat en
provincieraadslid van Brabant, en van zijn zoon, die beiden het kasteel
van Lubbeek, niet ver van Leuven, bewonen, vond op woensdag 24 januari
1900 in Brussel de vergadering plaats voor de oprichting van de “Club
voor de verbetering en de bescherming van de trekhond in België”.
Tijdens de algemene vergadering van de Club op 23 maart 1900, worden
professor Ad. Reul en Henry Sodenkamp, hondenkeurmeester, benoemd tot
juryleden voor 1900. In
de volgende jaren groeide de Club gestaag. Voor de trekhond gingen de
deuren open van alle hondententoonstellingen en van de landbouwbeurzen.
Er vonden alsmaar meer wedstrijden plaats, die steeds meer aandacht
kregen. Provinciale afdelingen werden opgericht. Tijdens de algemene
vergadering van 2 maart 1902, wordt de naam van de club veranderd in
“Nationale Maatschappij voor de Verbetering van de Belgische trekhond”.
De maatschappij heeft werk te over en wordt al snel omgevormd tot een
“Nationale Federatie van de Syndicaten voor de fokkerij van de
Belgische trekhond”, waarbij elk syndicaat autonoom blijft werken. De
Federatie handhaaft de eenheid van het type en van de reglementen en
verdeelt, naargelang van ieders activiteit, de subsidies van de regering.
Er
wordt ook een stud-book samengesteld, waarin de honden worden genoteerd
die tijdens de wedstrijden werden onderzocht, evenals de nesten van de
ingeschreven honden. Vanaf 1909 worden kampioenstitels verleend aan de
beste honden. In 1911 had de Federatie 1500 leden,
organiseerde meer dan 20 nationale of provinciale wedstrijden en
telde zowat 350 in het stamboek ingeschreven honden. Fokkers
Bepaalde
fokkers drukten een stempel op hun tijd met de kwaliteit en het aantal
honden die op hun fokkerij werden geboren. Dat geldt voor de kennel
“de Bruggenhof” van graaf Evrard de t’Serclaes, met onder meer de
beroemde foklijn van de “Dragon” die ophef maakte. Albert Houtart
fokte ook de Belgische mastiff onder de kennelnaam “de Cortenberg”.
De lijst zou werkelijk te lang zijn om ze allemaal te noemen.
Na
zeer zorgvuldige selecties werd de Belgische mastiff uitgekozen om de
mitrailleurwagentjes te trekken. Er werd een kennel ingericht in
de Prins Boudewijn-kazerne, waar het eerste Karabiniersregiment gelegerd
was. De Belgische mastiff nam deel aan de gevechten tijdens de Grote
Wereldoorlog 1914-1918. Journalist en schrijver Geoffroy de Beaufort
publiceerde in 1992 een werk onder de titel “Chiens à la Guerre”,
of honden ten oorlog. Dit boek vertelt uitgebreid de hele campagne van
de karabiniers en hun honden. Weinigen keerden huiswaarts.
In
de bezette gebieden dunden ontbering, het gebrek aan geschikte voeding
de rangen van de Belgische mastiff aardig uit. Maar na de grote
omwenteling bracht vooral de mechanisering ze de genadeslag toe. Het
stel van vier mastiffs wordt vervangen door de bestelwagen met motor. Er
blijven nog exemplaren bestaan tot in de jaren 60 en 70, maar ze worden
steeds zeldzamer. Tussen de twee oorlogen en zelfs na de tweede
wereldoorlog waren er nog één of twee exemplaren te zien op
tentoonstellingen. Momenteel denkt iedereen dat ze verdwenen zijn.
Een grote liefhebber van het ras, A. Bertels uit Duffel, heeft “Bacon”, een soort die afstamt van de “Belgische Mastiff”, voorgesteld op de jaarlijkse grote hondenshow in Kortrijk (15-16 november 2003) en in Brussel (13-14 december 2003). Er was zelfs een demonstratie met span op het programma staan. (zie ook www.puppy-kennel.be ) |
|||||
|
