History

 Wie was Felix  Verbanck ?

F.- E. Verbanck
 (1837-1973)

Dertig jaar geleden overleed F.-E. Verbanck. Hij hield zich niet alleen bezig met de esthetische kwaliteiten van ons nationaal herdersras, hij was ook geïnteresseerd in de geschiedenis, de genealogie, de genetica en de fysische kenmerken van deze honden. Kort samengevat, hij was een groot kenner van deze herdershond. Hij deelde zijn en liet zijn autoriteit gelden inzake elke materie relatief aan onze rassen. Om deze verjaardag te herdenken, geeft de vereniging “Belgian Dogs” een verzameling van zijn artikels opnieuw uit (bookshop).

Het artikel hierna is een treffende samenvatting van de persoonlijkheid van F.-E. Verbanck en van zijn toewijding aan de Belgische hondensport. Het uittreksel is afkomstig uit het boek «Le Bouvier des Flandres – hier et aujourd’hui » (De Vlaamse bouvier – gisteren en vandaag) van Justin Chastel.

J.-M. Vanbutsele

Wie was Felix Verbanck ?

Felix Verbanck: een onvergetelijk figuur die dit voor mij altijd zal blijven. Er ging geen week voorbij zonder dat ik van hem een brief kreeg of dat ik met hem van gedachten kon wisselen. Sedert jaren vereerde hij mij met zijn vriendschap en wij ontmoetten elkaar veelvuldig tijdens tentoonstellingen en vergaderingen. Zijn sterven was voor mij een groot verlies, maar zijn herinnering blijft levendig.

Het beeld dat ik van hem in mijn geheugen bewaar, verschijnt thans met zoveel nauwkeurig­heid, met zoveel reliëf, dat het mij zijn aanwezigheid terugschenkt en ik voel dat deze mij nooit meer za1 verlaten. Ik zie Felix Verbanck terug zoals hij was in de mooiste dagen van zijn leven, met zijn zwaar silhouet en zijn olijke, alles doordringende blik. Hij had een kynologi­sche kennis als een encyclopedie en jarenlang heb ik hem om raad gevraagd.

Het was een zeer hoffelijk mens, met een fijne geest; maar die, als het moest, ook zijn tanden kon tonen. Men was er altijd zeker van in hem de meest aandachtige toehoorder te hebben. Zijn steeds op de uitkijk zijnde aandacht stond hem toe om van dichtbij alle gebeurtenissen in de hondensport te volgen.

Ik ging hem dikwijls bezoeken in zijn kleine huis, waar hij heel graag zijn vrienden ontving. Ik heb jaren in zijn schaduw geleefd. trots als ik was zijn leerling te zijn. En ik moet hierbij zeggen welke geestelijke uitwerking hij op mij had, een uitwerking die gedurende de rest van mijn leven blijft bestaan. Hij heeft mij geleerd na te denken en mijn geest te leiden.

Ik heb in bepaalde omstandigheden, bij het maken van een keus of het nemen van een beslis­sing. dikwijls aan Felix Verbanck gedacht. en ik geloof zelfs dat de invloed die hij op mij had, via mij is overgebracht op mijn jonge vrienden.

Om hem beter te leren kennen, kan ik niet beter doen dan hier weer te geven wat één van zijn vrienden, baron J. Coppens d'Eeckenbrugge, bij zijn dood neerschreef:

« Zijn kennel 'de l'Ecaillon', die in 1930 werd gesticht toen hij nog in Thion in Frankrijk ver­bleef, heeft een grote vermaardheid verworven en het is heden nog dat men met trots over deze fameuze lijn van Mechelse Herdershonden spreekt.

Ofschoon dit ras zijn voorkeur genoot, spreidde de bevoegdheid van de heer Verbanck zich eveneens uit over twee andere Belgische rassen: de Bouvier des Flandres en de Schipperkes. Hij was secretaris van de Belgische Vereniging van de Vlaanderse Veedrijver, waarvan zijn broer in 1947 voorzitter werd. Wij mogen beweren dat de huidige kwaliteit van de Bouviers het resultaat is van de selectie en de raadgevingen die hij gaf aan een groepje fokkers die hem als raadgever hadden gekozen.

De Amerikanen, die hij had aanbevolen om Bouviers in te voeren, stelden hem zodanig op prijs, dat ze in 1968 een grote zilveren wisselbeker ter beschikking stelden, die jaarlijks op de tentoonstelling van de Koninklijke Maatschappij Sint-Hubertus zou worden betwist.

Voor wat de Schipperkes betreft, was het ook hij die zijn broer Florimond, eigenaar van de kennel 'de Royghem', met raad bijstond. Felix Verbanck was een rechtvaardig man, een recht­schapen keurmeester, altijd bereikbaar voor de vole jongeren die naar hem toe kwamen, en aan wie hij heel graag zijn kennis en ervaring in de genetica meedeelde, want hij hield er van om dienstbaar te zijn.

Hij was vanaf 19261id van de Koninklijke Maatschappij Sint-Hubertus, werd in 1948 beheer­der, en in 1969 werd hij onder algemene toejuichingen tot erelid benoemd: dit als erkentelijk­heid voor de vole diensten die hij aan de cynofilie had bewezen.

In 1947 was hij voorzitter van de Gentse Speurhonden Club: dit op een tijdstip waarin deze discipline de voorkeur van vele liefhebbers genoot. Hij was de voorbeeldige secretaris van de Royal Groenendael Club en van de Belgische Vereniging van de Vlaanderse Veedrijver, en on­der zijn stuwkracht boekten de leden heel wat vorderingen.

Zijn waarden als organisator werden op prijs gesteld en in 1950 werd hij ondervoorzitter van de Vergadering der Afgevaardigden en hij zetelde eveneens in de Kynologische Raad. Twee­maal werd hij door zijn collega's geroepen om het voorzitterschap van de benoemingscom­missie voor keurmeesters waar te nemen. Hij, die zo goed de honden kende, wilde zich. al­hoewel hij voorzitter was, vrijwillig onderwerpen aan het reglement, en zijn examen voor keurmeester van Schipperkes afleggen voor examinatoren die veel jonger waren dan hijzelf. In 1964, ter gelegenheid van de tentoonstelling van Charleroi, belegde een groep vrienden een klein feest te zijner ere en zij overlaadden hem met geschenken; bij die gelegenheid ontving hij van de minister van Landbouw het ereteken met de Gouden Palmen van de Leopoldsorde.

Veelvuldig waren de rassen die hij kende. In Thion reeds fokte hij Pointers en Cockers, maar zijn eenvoud en goedmoedigheid wilden hier geenszins ijdelheid uit putten en tot in 1971 ging hij regelmatig door met keuren.

Na enige maanden teruggetrokken geleefd te hebben in zijn eenzame woning in de omgeving van Gent, is hij stilletjes heengegaan in de ouderdom van 87 jaar. nadat hij in de schoot van de Belgische cynofilie een plaats had ingenomen die we lang als leeg zullen ervaren. »